2 Nisan Dünya Otizm Farkındalık Günüydü. Gerçekten farkında olduk mu. Ya da etrafımızda otizmli olan bir aile var mı? onlar ne zorluklar içinde büyütüyorlar çocuklarını farkında olduk mu? Nedir Otizm? Araştırmalara göre: Otizm 3 yaşından önce başlayan ve ömür boyu süren sosyal etkileşime ve iletişime zarar veren sınırlı ve tekrarlanan davranışlara yol açan beyin gelişimini engelleyen bir rahatsızlıktır. Otizm bir ruh hastalığı değil nörolojik bir bozukluktur. Gelişimsel bir farklılıktır. Günümüzde bilinen tek tedavisi ve ilacı vardır o da erken tanı ile yoğun ve sürekli özel eğitimdir. Doğru ve yoğun bir eğitim ile çocukların yüzde ellisinde otizm belirtileri kontrol altına alınabilmektedir. Gelişim sağlanabilmekte hatta ergenlik yaşına geldiklerinde yaşıtlarıyla aralarında fark kalmayabilmektedir. Otizmi çocuklarda matematik dehası olabilmekte bir çoğu da resim ve müzikte başarılı olabilmektedir. Otizmi çocukların anne babalarına ışık tutması açısından yıllar önce bir annenin otizmi bir çocuğu ağzından bana yazdıklarını annesinin iznini alarak paylaşıyorum. Dünya tatlısı bir çocuğun öğretmeni olmaktan büyük bir mutluluk duydum. Sınıfımın da mutluluğu sevgi yumağı olmuştu. ‘’Sevgili öğretmenim beni sınıfımdaki arkadaşlarımdan farklı kılan A-tipik otizm adlı ufak bir farklılığa sahibim. Ben buna rahatsızlık demiyorum. Çünkü benimle aynı farklılığa sahip bir çok çocuk bu durumu eğitim ve ilgi ile aşıyor diğer çocuklara yetişiyor. Ben de sizin ve arkadaşlarımın desteği ve ilgisiyle bu durumu çok çalışarak aşacağım. Otizm henüz nedeni bilinmeyen bir farklılık basitçe; benim beynimde bazı sinyaller farlı çalışıyor diyebiliriz. Ben bu farklılığı değiştirebilmek için 4 yıldır rehabilitasyon merkezinden ders alıyorum. Beni diğer arkadaşlarımdan farklı kılan bazı davranışlarım olabilir. Örneğin bazen algılamada öğrenmede duyduklarımı yorumlama da zorlanabilirim. Hemen algıladığım zamanlar da var elbette ama yavaş olan yönlerimi daha çok çalışarak ve ilgi ile aşmaya çalışıyorum. İki yıl anasınıfına gittim. Ayrıca özel eğitim uzmanından destek alarak okuma yazmayı öğrendim. Şimdi de sizinle ve arkadaşlarımla beraber daha da hızlanarak onlara yetişeceğim. Benim en iyi öğreticilerim öğretmenlerimden sonra arkadaşlarım ve kardeşim. Onlarla ne kadar sık beraber olursam oyunlarına katılırsam o kadar sosyalleşir ve bu durumu daha rahat aşarım. Ben bir çok şeyi kardeşimden öğrendim. Onu taklit ederek ve model alarak birçok olumlu davranış geliştirdim. Kardeşim benim sorumluluğumu çok iyi üstlendi. Ama bazen beni büyük olabilecek davranışlarımdan bana karşı sürekli sorumluluk duymaktan zaman zaman sıkıldı. Ama yine de yapabileceğinin en iyisini yaptı bir kardeş olarak. Bazen kardeşimin giydiğinin aynısını giymek gibi yaptığının aynısını yapmak gibi takıntılarım olabilir. Hırçınlaşabiliyorum aynısı olmazsa. Belki de aramızdaki yaş farkının az olması onu taklit etmeme engel olmuyor olabilir. Annem babam zaman zaman kaygı duydular. Çünkü bazen tehlikeleri ayırt edemiyordum. Zamanla bazılarını aştım. Şimdilik sadece trafikteki tehlikeleri kestiremiyorum. Arabaları çok seviyorum. Ancak onlar hızlıyken zarar verirler bunu düşünemiyorum. Ama diğer tehlikeleri aştığım için annem babam umutlu. Bunu da öğreneceğim. Benim A- Tipik Otizmli olduğumu ailem sadece bilmesi gereken insanlarla paylaşıyor. Çünkü bazen toplumumuzda bazı insanlar neyin ne olduklarını bilmedikleri için yanlış etiketler yapıştırıyorlar. Bugüne dek insanları rahatsız eden bir davranışım olmadı. Aksine sevgi dolu davranışlarımla herkes beni sevdi. Bazen sınıf içinde dalgınlaşabilirim fark edince beni uyarın. Enerjik ve aktif olmam lazım. Yerine getirebileceğim görev ve sorumluluklar yükleyin daha aktif ve sosyal olmamı sağlayın. Beni tanıdıkça gözlemledikçe uyumlu ve azimli olduğumu göreceksiniz. Siz de destekleyin lütfen. Çünkü ben büyük bir sevinç ve heyecanla geliyorum okula. Sizi arkadaşlarımı ve okulumu çok seviyorum. Sevgi öğretmenim bana inandığınız için beni kabullendiğiniz için bana zaman ayırdığınız için minnet duyuyorum saygıyla ellerinizden öpüyorum” sizin çocuğunuz…

Azimli fedakar annenin azimli çocuğu. Gittiğiniz yerden iyi haberlerinizi aldığım için çok mutluyum. Başarılarınızı duymak umutlarımı çoğalttı. Sizleri tanımak ve öğretmeniniz olmak hayat deneyimi oldu benim için. Sizi çok seviyorum.

Otizme bir eksiklik değil farklı bir yetenek olarak bakmaya ne dersiniz? Sağlıkla sevgiyle kalın.